ความเห็น: ทำไม ‘Eat With Your Family Day’ ควรเป็นทุกวัน

ความเห็น: ทำไม 'Eat With Your Family Day' ควรเป็นทุกวัน

สิงคโปร์: เราอยู่ในโลกที่ขาดแคลนเวลา มากขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะพ่อแม่ที่ทำงานของลูกวัยประถม 2 คนและวัยรุ่น 1 คน ฉันเริ่มรู้สึกถึงความหนักหน่วงของปีนี้ เนื่องจากบางครั้งตารางงานของทุกคนทำให้เราต้องไปคนละทิศละทางแม้แต่ที่โต๊ะอาหาร – จุดที่เรานัดพบและรวมตัวกันก่อนวันเริ่มต้นอย่างเป็นทางการและเมื่องานของวันสิ้นสุดลง – การแย่งชิงกันทุกวันคือการดึงทุกคนออกจากอุปกรณ์ หนังสือและการบ้าน และอยู่กับปัจจุบันอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับตัวฉันเองในฐานะแม่ที่ทำงาน

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ฉันพาเด็กๆ ออกไป “เดท”

 ที่ร้านกาแฟใกล้ๆ ฉันให้ทุกคนทิ้งอุปกรณ์และหนังสือไว้เบื้องหลังและนำมาเองเท่านั้น

เรามีช่วงเวลาที่ดีในการพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งล่าสุดที่พวกเขาสนใจ เกี่ยวกับเพื่อนๆ ในโรงเรียน หรือแม้แต่เกี่ยวกับสงครามในยูเครน และวิธีทำความเข้าใจกับมัน 

แม้ว่าเราจะมีช่วงเวลาที่เชื่อมโยงกันที่บ้าน แต่ฉันรู้สึกทึ่งว่าบางครั้งการเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์สามารถช่วยปรับประสาทสัมผัสของเราให้เข้ากับความแตกต่างใหม่ๆ ได้

ฉันพบว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนโหมดจากแม่ที่มีระเบียบวินัยคอยสอนลูกๆ เกี่ยวกับพฤติกรรมของพวกเขา เป็นความอยากรู้อยากเห็นและการสนทนา

เมื่อเทียบกับเสน่ห์ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของ metaverse อาจไม่ยากที่จะเข้าใจว่าทำไม Eat With Your Family Day (EWYFD) จึงเปิดตัวในปี 2546 โดย Center for Fathering (CFF)

ปัจจุบันEWYFD จัดขึ้นสี่ครั้งต่อปีในวันศุกร์สุดท้ายของภาคเรียนแต่ละภาค โดยพยายามสนับสนุนให้องค์กรต่างๆ อนุญาตให้พนักงานออกจากงานก่อนเวลา 17.00 น. เพื่อรับประทานอาหารที่บ้านกับครอบครัว 

สำหรับพ่อแม่ที่มีงานยุ่ง การเตือนใจที่สำคัญให้หยุดงาน

และจดจ่อกับลูกๆ แม้ว่าจะเป็นเวลา 30 นาทีต่อวันก็ตามในขณะเดียวกัน คำพูดเหน็บแนมก็ไม่หายไปจากฉัน: เราลืมอะไรง่ายๆ อย่างการนั่งทานอาหารกับครอบครัวด้วยกันหรือเปล่า ว่าเราต้องมีเครื่องเตือนใจให้ทำบ่อยๆ ไหม

มันยากขนาดนั้นเลยเหรอที่จะสานความสัมพันธ์ที่มีความหมายเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกวัน?

เอาชนะการทำงานกลับ

Derek Thompson ใน The Atlantic ให้คำจำกัดความของลัทธิการทำงานว่าเป็น “ความเชื่อที่ว่างานไม่ได้จำเป็นต่อการผลิตทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังเป็นหัวใจสำคัญของตัวตนและจุดมุ่งหมายของชีวิตด้วย และความเชื่อที่ว่านโยบายส่งเสริมสวัสดิภาพของมนุษย์จะต้อง  ส่งเสริมให้มีงานทำมากขึ้น เสมอ  ”

จากข้อมูลที่เผยแพร่โดยองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ในปี 2562 ประเทศอาเซียนสามประเทศติด 1 ใน 10 อันดับแรกเมื่อพิจารณาถึงการทำงานเฉลี่ยต่อสัปดาห์นานที่สุด โดยเมียนมาร์ตอกบัตร 48 ชั่วโมง บรูไน 47 ชั่วโมง และมาเลเซีย 46 ชั่วโมง

ประเทศไทยและสิงคโปร์อยู่ใน 20 อันดับแรก โดยใช้เวลาทำงานโดยเฉลี่ย 43 ชั่วโมงต่อสัปดาห์

เกมส์ออนไลน์แนะนำ >>> สล็อต777